İNTİKAM


Beğenmediğim sonu, siler baştan yazarım.
Twitter: @iremkucukcongar

1 Şubat 2016 Pazartesi

Uykunun Tatlı Tınısı

Korkarak dilersin sahip olabileceğin şansların tamamını. Korkarak dilersin... Çünkü bilirsin hiçbir şans hayatını baştan yazmayacak. Adım adım gitmek hep daha mantıklıyken birden her şey olsun bitsin dersin. Ne bir şey olur, ne de bir şey biter sonucunda.
Eline alıp kalemi karaladıkça ve kağıttaki izlerin silüeti sana benzedikçe ürkersin görüntüden. Bunca karmaşa içinde ne yapıyor gözlerin ağlamaklı kağıdın orta yerinde? Yakmaya bir kibrit lazım diye kalkıp ilerlerken evin siyaha boyalı holünde duvarlara dokunarak yol bulursun ışığı yoklamaya erinip. Belkide bir an önce yok etmek istersin, sen odanda değilken bir kişi rast gelse kağıttaki sana tüm sakladıkların dökülecek gözlerin kapanacak kahrından. Sanki bulabilecekmişsin gibi kibriti ararken birden durup düşünmeye başlarsın niye buraya geldiğini. Hatırlayamazsın bir türlü... Bu karanlıkta seni odanın sert kahve kokusundan çekipte evin diğer ucuna atan durumun ne olduğunu. Geri gelirsin bu sefer ışıkları yakarak. Masana oturup eline kalemi alıp yazmaya başlarsın tekrar.
Kağıdın üzerinde ne sen kalmışsındır ne de gözlerin.
Yakmaya yeltenip daha ateşin varlığıyla tanışamadan dönerken sen, zaman yok etmiştir yazının ardındaki tüm gizemleri
Ve sen usulca kalkıp yatağına uzanırsın eline kitabını alıp...
Düşünmeden uyumak için kendini kitabın içinde tutmaya zorlarsın hatta hapsedersin
Esnerken gözünden yaş düşüne kadar cümleden parmaklıkların kilidi açılmaz...
Ve sen yine, daha kapağını kapatamadan uyursun kitabın en cesur karakteriyle sevişmek için...
                              İyi Geceler