......

Çok yazasım var. Sakinim oysaki. Bir daha nasıl bu kadar içten açarım bu blogtaki boş sayfaları bilemiyorum. Henüz yazmaya küsmedim ama içim...

Tamam iki dakika susun toplarım ben beynimdekileri. İki dakika verin sadece kendimle baş başa kalayım bi anlayayım, anlatayım neler oluyor. ...

Dans ediyordu kadın. Loş ışığın altında sahnenin tahta zemininin soğuğu vücuduna yayılıyordu ayaklarından. Ve kadın sahnede bir başına yoğun...

http://gereksizlikhissi.blogspot.com.tr/2012/06/oysaki-hep-korkmustum-ben-maskelerden.html?m=1 Saysaydın en baştan geriye doğru. Her hatan...

Uyanıyordu kız, gözleri mahmur... Işığın parlak kokusunda değiyordu, gökyüzüne. Koku... Sanki tadı metaldi bu kokunun. Sanki rengi kırmızıy...

Içinde en korsanından iyilik melekleri, sözlerle gecistirilmis zaman dilimleri... Ve o zamanların anılara naklettiği ama  yüzlere yerlestir...

Sokakların sessizliğinde yankılanıyor içimin fırtınası, gözlerim kapalı.... Yarınlara olan inancım yok bugünler sakin beni bekliyor.. Ağla...