İNTİKAM


Beğenmediğim sonu, siler baştan yazarım.
Twitter: @iremkucukcongar

10 Ekim 2015 Cumartesi

Zamanla her şey geçerdi

Bir gün her şey mutlaka geçecekti.
Her kötü olayın en başında acıların bir gün son bulacağını herkes bilirdi.
Tanrı zamanmış gibi bugünü yarını kutsar dualarında zamanın şefkatini dilerlerdi.
Herkes bilirdi bir gün her şey biterdi.
Ama ne kadar süreceğinin belirsizliğiyle geleceğe dair umutlarını fallardan umarlardı.
Evet zaman Tanrının silüetiyle aynıydı. Zamanı da tutamadıkları halde saniyelerin geçtiğine herkes emindi.
zamana sığınmakla geceleri ağlayarak dua etmek farksızdı.
ikisi de hiçbir olayın çözümü olamayacaktı.
Insanoğlunun, unutmak istemeye taparken barındırdığı her küçük ayrıntıyla tekrar bedeninde hayalini canlandıracağı anıları zindanıydı.
Zamanla Tanrı aynıydı.
Ama bu karmaşa da düşüncelerin de kendini boğan herkes intihara meyilliydi.
kendi kendinin katili olan herkes de bendinin en büyük düşmanıydı.
Mezarda zaman duracaktı yatan için o halde gosterecekti Tanrı kendini.
Tanrı zamana sığınmayı bırakan insanları kucaklayacaktı.
ve zamandan vazgeçebilen ölü olup cehennemiyle tanışacaktı.
Zamanı belli olan suçların bedelini zamanın olmadığı o yerde süresi belirsiz ödeyecekti.
Zamana tapmanın cezasıydı bu....
Akrebinden yelkovanına kadar yaratılan yaratıldığına pişman edilecekti.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

çok farklı bakış açıların var :)