İNTİKAM


Beğenmediğim sonu, siler baştan yazarım.
Twitter: @iremkucukcongar

15 Aralık 2014 Pazartesi

Ayrık...

Aydınlığa susadım, kendimi güneşten korumaya çalışan bir vampir olsam dahi...
Ölüme acıktım çoktan ölmüş zombi bedenindeyken hemde...
Suçluyum bana göre en azından duygularla yaşamayı öğrendim... Alıştım bir kere -yok oluşlara, terk edilişlere, kaybedişlere-
Sarf ettiğim her nefesimin mezarımı kazdığını bildiğim halde koşmaktan asla yorulmadım...
Umut kapılarının ardından içeriye dolan su yavaş yavaş ıslatırken bedenimi sudan korkan kuştum belki de...
Keşfedilmeyi bekleyen kelebeklerin, ömrü yeter mi sevildiklerini görmeye?
Gururum olmasaydı kanatlarımın emanetine saygım olurdu elbette...
Zihnindeki her kelimesiyle, her hücrene aşık olan bir yazarım belki de... Öfkemi yazarken bile, sevgine dua ediyorum...
Arıyorum,sövüyorum karanlığın en koyu yerinde cezbediyor bir siluet ilerde.
Yalnızım sonsuzluğunda...
Apayrı aslında her kelime...
-Sende binlerce ölümsüzlüğün ölümü var
Bende binlerce cesedin ruhu- çünkü...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

çok farklı bakış açıların var :)